ماهی سرسوسماری از جمله ماهیانی است که به ندرت در آکواریوم ها دیده می شود. شاید یکی از دلایل این موضوع رشد بیش از اندازه ی این ماهی باشد. سر سوسماری تا ۱۷۵ سانتی متر رشد می کند و به به آکواریومی با حداقل حجم ۲۲۵۰لیتر نیاز دارد. زیستگاه سرسوسماری آمریکای جنوبی است. از مشخصه های این ماهی پوزه ی بزرگ آن است که تقریبا” دو برابر سر ماهی است. دارای بدنی استوانه ای است که با پولک های لوزی پوشیده شده است. ماهی های بالغ دارای رنگ کرم همراه با نقاطی بزرگ بر روی بدن و باله ها هستند. سر سوسماری دارای یک ردیف دندان های تیز است که این ماهی را برای نگهداری در آکواریوم نامناسب می گرداند. این ماهی جهنده ی خوبی است و در صورتی که اندازه ی بزرگی داشته باشد قطعا” به درپوش آکواریوم صدمه وارد می نماید.

آکواریوم این ماهی نیاز به گیاه و فضاهایی برای پنهان شدن ماهی دارد. دمای ۲۳ تا ۲۷ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶.۶ تا ۷.۲ برای این ماهی مناسب است.

تکثیر سرسوسماری کار نسبتا” دشواری است. ماهی ماده در زمانی که احساس خطر کند نوزادان را در دهان خود جمع آوری می نماید. نوزادان این ماهی رشد سریعی دارند و به سرعت دارای دندان می شوند. این عامل سبب می شود تا نوزادان بزرگ تر به نوزادان کوپک تر صدمه وارد کنند و حتی بزرگ تر ها از کوچک تر ها تغذیه نمایند.

سرسوسماری را می توان با غذاهایی همچون ماهی، دل گاو و انواع کرم تغذیه نمود. اما ماهی بهترین گزینه برای تغذیه ی سرسوسماری است و ممکن است که این ماهی سایر غذاها را نپذیرد.

پرت قرمز دارای بدنی پهن و قرمز رنگ است. شباهت صورت این ماهی به طوطی موجب نامگذاری این ماهی با این اسم شده است.

ماهی پرت به معنی طوطی، از دسته ماهیان هیبریدی است. این بدین معناست که ماهی پرت در طبیعت وجود ندارد و از طریق تلفیق گزینشی چند ماهی مختلف به وجود آمده است. در بیشتر منابع، ماهیان میداس، رددویل و سورم به عنوان والدین این ماهی معرفی شده اند. ماهی پرت در گروه ماهیان سیچلاید قرار گرفته است. چرا که والدین این ماهی از دسته ی سیچلایدها بوده اند و همچنین رفتار این ماهی مشابه به رفتار این دسته است.

پرت رشد سریعی دارد و به همین دلیل به آکواریومی با حداقل حجم ۱۲۰ لیتر نیاز دارد. این ماهی تا ۲۰ سانتی متر رشد می کند. آکواریومی با چیدمان سنگی و فاقد گیاه برای این ماهی مناسب است. دمای ۲۴ تا ۳۰ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶٫۶ تا ۷٫۰ مناسب ماهی پرت می باشد.

ماهی پرت در آکواریوم های مختلف رفتار متفاوتی از خود نشان می دهد. اما به طور کلی می توان آن را آرام تر از سایر سیچلایدها دانست. نگهداری این ماهی با سایر سیچلایدهای آمریکایی امکان پذیر است.

برای تکثیر این ماهی باید از یک پرت ماده و سایر انواع سیچلاید به عنوان نر استفاده نمود. چرا که جنس نر پرت اقیم بوده و قدرت بارور کردن تخم ها را ندارد. ماهی پرت با ماهی هایی همچون فلاورهورن، سیچلاید گلدتریماکو، سیچلاید ویجا، میداس، رددویل، تگزاس و سورم جفت می شود. در زمان تخمریزی، جفت ماهی فضایی غار مانند مانند یک گلدان را انتخاب کرده و درون آن را به دقت تمیز می کنند. سپس تخمریزی در آن محل انجام می گیرد. لاروها پس از ۲ تا ۳ روز از تخم خارج شده و پس از ۶ تا ۷ روز قادر به شنا کردن خواهند بود. در صورتی که شرایط آکواریوم مناسب باشد، والدین تا مدت ها از نوزادان مراقبت خواهند نمود.

برای تغذیه ی این ماهی می توان از انواع غذاهای بسته بندی مخصوص سیچلاید ها مانند تترا سیچلاید استفاده نمود. کرم خونی منجمد و میگوی خشک  نیز از دیگر غذاهای مناسب برای این ماهی هستند.

پلاتی ها ، ماهیهای بسیار آرامی هستند و بدون هیچگونه مزاحمتی در کنار بقیه ماهیها بخوبی زندگی میکنند.دمای مناسب برای این ماهی ۲۲ درجه ی سانتی گراد و پی هاش مناسب حدود ۵/۷ می باشد.به آکواریومی همراه با گیاهان طبیعی فراوان و نور زیاد نیاز دارد.

نوزادان این ماهی مقاوم هستند اما رشد آهسته ای دارند.ماهی ماده در هر مرتبه زایش ۲۰تا۴۰ نوزاد به وجود می آورد.

از سایر نژادهای این ماهی می توان ماهی پلاتی قرمز-باله بلند غروب آفتاب-رنگارنگ-ستاره ی دنباله دار و پلاتی ماه را نام برد.

تشخیص نر و ماده نسبتا مشکل است اما با این وجود علایم ثانوی جنسی عبارتند از:

۱-فاصله ی بین باله های شکمی و ابتدای مخرج در ماهی نر از ماهی ماده کوتاه تر است.

۲-بدن ماهی نر در این منطقه محدب تر از ماهی ماده است.لذا زاویه ای که بین مخرج و بدن به وجود می آید در ماهی نر بزرگتر است.

۳-مخرج ماهی ماده از ماهی نر بزرگتر است.

۴-شعاع های باله ی مخرجی در قسمت نزدیک به دم در ماهی ماده بلندتر از ماهی نر است و در نتیجه قسمت عقبی باله ی مخرجی ماهی ماده بلندتر از ماهی نر می باشد.

۵-قسمت فوقانی ساقه ی دمی ماهی ماده تیرهتر است.

۶-شعاع سخت باله ی پشتی ماهی نر کمی بلندتر است.

۷-نوار تیره ی عمودی که از چشم ماهی نر می گذرد انحناء کمتری از همین نوار در ماهی ماده دارد.

۸-آرواره ی پایینی ماهی نر کمی جلوتر از آرواره ی پایینی ماهی ماده قرار دارد.

ماهی پرت به معنی طوطی، از دسته ماهیان هیبریدی است. این بدین معناست که ماهی پرت در طبیعت وجود ندارد و از طریق تلفیق گزینشی چند ماهی مختلف به وجود آمده است. در بیشتر منابع، ماهیان میداس، رددویل و سورم به عنوان والدین این ماهی معرفی شده اند. ماهی پرت در گروه ماهیان سیچلاید قرار گرفته است. چرا که والدین این ماهی از دسته ی سیچلایدها بوده اند و همچنین رفتار این ماهی مشابه به رفتار این دسته است.

پرت معمولی دارای رنگ آمیزی زیبایی نیست و به همین خاطر معمولا” توسط عرضه کنندگان رنگ آمیزی می شود. رنگ آمیزی ماهی از طریق تزریق رنگ دانه به زیر پوست یا به عبارتی خالکوبی انجام می شود. در برخی موارد ماهی را به طور کلی به رنگ های سبز، آبی، بنفش و … در می آورند و در موارد دیگر طرح های خاصی بر روی بدن ماهی ایجاد می کنند.

پرت رشد سریعی دارد و به همین دلیل به آکواریومی با حداقل حجم ۱۲۰ لیتر نیاز دارد. این ماهی تا ۲۰ سانتی متر رشد می کند. آکواریومی با چیدمان سنگی و فاقد گیاه برای این ماهی مناسب است. دمای ۲۴ تا ۳۰ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶٫۶ تا ۷٫۰ مناسب ماهی پرت می باشد.

ماهی پرت در آکواریوم های مختلف رفتار متفاوتی از خود نشان می دهد. اما به طور کلی می توان آن را آرام تر از سایر سیچلایدها دانست. نگهداری این ماهی با سایر سیچلایدهای آمریکایی امکان پذیر است.

برای تکثیر این ماهی باید از یک پرت ماده و سایر انواع سیچلاید به عنوان نر استفاده نمود. چرا که جنس نر پرت اقیم بوده و قدرت بارور کردن تخم ها را ندارد. ماهی پرت با ماهی هایی همچون فلاورهورن، سیچلاید گلدتریماکو، سیچلاید ویجا، میداس، رددویل، تگزاس و سورم جفت می شود. در زمان تخمریزی، جفت ماهی فضایی غار مانند مانند یک گلدان را انتخاب کرده و درون آن را به دقت تمیز می کنند. سپس تخمریزی در آن محل انجام می گیرد. لاروها پس از ۲ تا ۳ روز از تخم خارج شده و پس از ۶ تا ۷ روز قادر به شنا کردن خواهند بود. در صورتی که شرایط آکواریوم مناسب باشد، والدین تا مدت ها از نوزادان مراقبت خواهند نمود.

برای تغذیه ی این ماهی می توان از انواع غذاهای بسته بندی مخصوص سیچلاید ها مانند تترا سیچلاید استفاده نمود. کرم خونی منجمد و میگوی خشک  نیز از دیگر غذاهای مناسب برای این ماهی هستند.

دیسکس پوست ماری یکی از گونه های زیبای ماهی دیسکس به شمار می آید.دیسکس پوست ماری دارای خال های آبی بر روی بدنی قرمز رنگ می باشد. برجستگی و طراوت رنگ بر روی بدن دیسکس به سلامت ماهی و شرایط آکواریوم بستگی دارد. امروزه دیسکس به یکی از محبوب ترین ماهیان آکواریومی تبدیل شده است و برخی از گونه های این ماهی از زیستگاه اولیه ی خود، یعنی آمازون، به منطقه ی ریونگرو در آمریکای جنوبی منتقل شده اند.

دیسکس به نگهداری حرفه ای نیاز دارد. شرایط آب آکواریوم این ماهی و غذاهای مورد استفاده باید به بهترین نحو باشد. به جز در زمان تولید مثل، دیسکس ماهی ای صلح جو است. بهترین شرایط برای این ماهی آن است که در کنار دسته ای از سایر دیسکس ها نگهداری شود. دمای ۲۶ تا ۳۰ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶٫۱ تا ۷٫۵ برای این ماهی مناسب است.

برای تکثیر این ماهی باید فضایی آرام بر آکواریوم حاکم باشد. برای این کار دسته ای از دیسکس های جوان را در یک آکواریوم قرار دهید و اجازه دهید که جفت مورد نظر یکدیگر را پیدا کنند. آب گرم، آرام و مقداری اسیدی برای تخمریزی لازم است. جفت مورد نظر قبل از تخمریزی، یک سطح صاف مانند یک برگ یا گوشه ای از شیشه ی آکواریوم را تمیز می کنند. جفت ماهی پس از تخمریزی، بر خلاف بسیاری از ماهیان تخم گذار دیگر، نباید از آکواریوم خارج شوند. زیرا لاروها از ماده ای مخاطی که از بدن والدین ترشح می شود تغذیه می کنند.

در رژیم غذایی دیسکس باید انواع غذاهای با ارزش مانند کرم خونی منجمد، غذاهای پروتئینی منجمد و غذاهای بسته بندی باکیفیت قرار بگیرد.

دیسکس با ماهی هایی همچون گوپی، پلاتی، مولی، دم شمشیری، انواع تترا، رازبورا، دانیو، بارب و گورامی سازگاری دارد.